Wie ben ik?

Mijn naam is Ingrid Ekelmans. Van kinds af aan wilde ik al honden. Maar mijn moeder zei altijd “Zodra je op jezelf woont kun je net zoveel honden nemen als je wilt”. Toen ik ging samenwonen met mijn man namen we 2 katten in huis. Er kwamen al snel meer katten. Oude verschoppelingetjes die in een asiel weg zaten te kwijnen probeerden wij nog een paar fijne jaren te geven. Omdat ik nog steeds graag een hond wilde las ik veel over honden en hun gedrag. Zodra ik minder ging werken kwam BINKY in ons leven.

Binky staand - klein

Binky

Toen Binky 6 jaar was wilden we er een hond bij, we besloten weer voor een herplaatser te gaan. Na een jaar zoeken kwam Gandor (een Groenendaeler). Het was liefde op het 1e gezicht ook met Binky. Eenmaal bij ons gekomen, bleek hij een grotere rugzak te hebben dan ik vermoedde. Hij was vreselijk onzeker en uitte dit door dominant gedrag naar ons, naar andere honden en naar bijna iedereen die op zijn pad liep. Hier moest aan gewerkt worden. Na een jaar intensieve training en hulp van andere mensen werd Gandor rustiger/zelfverzekerder.

Binky en een nog jonge Gandor :)

Binky en een jonge Gandor

Binky overleed toen hij 12 jaar was. Ik verloor mijn soulmate en Gandor verloor zijn steunpilaar.

Mijn man wilde al jaren een Border Collie.  Het was puur toeval dat het Border Collie teefje waar wij graag een pup van wilden, precies in de week dat binky overleed een nestje had gekregen. We gingen “even” op kraambezoek…..En zo kwam Leeroy in ons leven.

Gandor en Leeroy

Leeroy en Gandor

Omdat ik 4 dagen in de week werkte, zochten we een goede hondenuitlaat/pupopvang. Deze werd snel gevonden. Leeroy was eerst hele dagen bij hen, later werd dit langzaam afgebouwd naar alleen een wandeling. Hoewel Gandor gewend was alleen te blijven, vond ik het diep in mijn hart vervelend dat hij niet met de uitlaatservice mee kon. Individueel uit laten bestond toen nog niet. Eigenlijk begon er toen al iets te borrelen voor het opzetten van een individuele hondenuitlaat. Pas toen ik in 2012 mijn baan grotendeels kwijt raakte ben ik meer met dieren gaan werken. Eerst ben ik vrijwilligerswerk gaan doen in de Kattenmand (een asiel alleen gericht op katten). Hier werkte ik met veel plezier. De katten waren je altijd zo dankbaar als ze weer schone hokken hadden. Na het werk nam ik altijd nog even de tijd om wat te kroelen met de katten die dat lekker vonden. Het werk was heel intensief. Ik wilde graag iedere kat redden, maar mijn man vond dat niet zo’n goed idee. In 2014 ben ik begonnen met stage lopen bij een hondenuitlaatservice die met een roedel loopt. Ik heb van haar veel (bij)geleerd en na een aantal maanden was ik zover dat ik mijn eigen bedrijf op kon starten.

Reacties zijn gesloten.